مبنای نوروفیزیولوژیکی کنترل حرکتی

کتاب مبنای نوروفیزیولوژیکی کنترل حرکتی

از زمـان انتشـار اولیـن ویرایش مبنای نوروفیزیولوژیکی کنترل حرکتی در سـال ۱۹۹۸، تغییرات عمـده‌ای در زمینه کنترل عصبی حرکات رخ داده است. به طور خلاصه، این تغییرات شامل پیشرفت‌های قابل توجهی در کنترل حرکتی است. در طی ۲۵ سال گذشته، انجمن بین‌المللی کنترل حرکتی (ISMC) تشکیل شد.

این انجمن اکنون مجله رسمی خود را به نام کنترل حرکتی منتشر می‌کند. همچنین، مجموعه‌ای از کنفرانس‌های دوسـالانه پیشـرفت در کنترل حرکتی را برگزار می‌کند.

هر دو سـال یک بار، جایزه برنسـتاین را برای کمک‌های برجسـته به کنترل حرکتی اهدا می‌کند و به سـازماندهی مدرسـه تابستانی سالانه کنترل حرکتی کمک می‌کنـد.

پژوهشگران پیشـرفت‌های عمـده‌ای در مبانی نظری کنتـرل حرکتی همراه با افزایش تعـداد مطالعات تجربی، از جمله مطالعات حیوانات و انسـان‌ها در طول عمر، از نوزادان تا سـالمندان، و همچنین جمعیت‌های مختلف بیماران انجام داده‌اند. هدف این مطالعات کشف مکانیسم‌های نوروفیزیولوژیکی درگیر در تولید الگوهای حرکتی است.

دوره‌هایی در زمینه کنترل حرکتی در مقاطع کارشناسـی و کارشناسـی ارشد، کتاب‌های درسی، کتاب‌های مرجع و کنفرانس‌های ملی و بین‌المللی کنترل حرکتی وجود دارد.

در این زمان، کنترل حرکتی در تلاش است تا به رشته‌ای از علوم طبیعی تبدیل شود که از نظر سختی و دقت با زمینه‌های شناخته شده‌ای مانند فیزیک کلاسیک قابل مقایسه باشد. این مستلزم اعمال دقت بیشتر در اصطلاحات و دقت بیشتر در منطق کتاب درسی است.

به طور خاص، ما در تالش هستیم تا تعاریف روشنی را برای مفاهیمی که اغلب اسـتفاده می‌شـوند اما به ندرت تعریف می‌شـوند، مانند سـینرژی، برنامه حرکتی، فرمان حرکتی و توان عضلانی ارائه کنیم.

نوروفیزیولوژی پایه و اسـاس کنترل حرکتی را تشـکیل می‌دهد، و بنابراین ما درک سـاختارها و فرآیندهای نوروفیزیولوژیکی را برای پیشرفت در این زمینه حیاتی می‌دانیم.

تدریس کتاب مبنای نوروفیزیولوژیکی کنترل حرکتی در دانشگاه‌ها

از دو نسـخه قبلی این کتاب برای تدریس در کلاس‌های مقطع کارشناسـی و کارشناسـی ارشـد اسـتفاده شده است. به طور خاص، در ایالت پن، از این کتاب درسی برای آموزش یک دوره کارشناسی 400 سطحی، اختلالات حرکتی، و یک دوره 500 سـطحی کارشناسـی ارشد به عنوان مبنای نوروفیزیولوژیکی حرکت استفاده شده است.

دوره قبلی آن دسـته از دانشـجویانی را در بخش حرکت‌شناسـی هدف قرار می‌داد که قصد داشـتند در زمینه‌های مرتبـط بـا اختلالات حرکتی و توانبخشـی به تحصیل خود ادامه دهند.

اکثر دانشـجویانی که تاکنـون این دوره را گذرانده‌اند، برنامه‌ریزی کرده‌اند تا تحصیلات خود را در یک دانشکده پزشکی، دانشکده فیزیوتراپی یا کاردرمانی، یک مدرسـه کایروپراکتیک، یک برنامه دسـتیار پزشـک یا سـایر برنامه‌های مرتبط ادامه دهند.

برای آن کلاس، این دوره تنها با انتخاب اطلاعات پایه در نوروفیزیولوژی و تمرکز بیشـتر بر فصل‌های مربوط به تغییرات در حرکات و مکانیسم‌های نوروفیزیولوژیکی مرتبط با خستگی، رشد، پیری و اختلالات حرکتی مختلف طراحی شد.

در مقابل، کلاس تحصیلات تکمیلی دانشـجویانی را هدف قرار می‌داد که پس از اتمام تحصیلات کارشناسـی بـدون شـرکت در کلاسهـای مرتبط با سیسـتم عصبـی مرکزی، به برنامـه تحصیلات تکمیلی در حرکت‌شناسـی پیوستند.

این دانشجویان معمولا از حوزه‌هایی مانند مهندسی، فیزیک، ریاضیات، فلسفه و جامعه‌شناسی می‌آمدند.

آن دانشـجویان بالغ‌تر در معرض مطالبی در مورد نوروفیزیولوژی پایه، مکانیسـم‌های نوروفیزیولوژیکی رفتارهای مختلف، و مسائل نظری بیشتری مانند ایده‌های کنترل پارامتریک و کنترل ثبات عمل قرار گرفتند.

این نسخه سوم گسترش یافته است تا انعطاف‌پذیری بیشتری را در تطبیق مطالب با دوره‌هایی که مخاطبان و محتـوای دوره‌هـای مختلف را هدف قرار می‌دهند، فراهم کند.

آنچه در کتاب می‌خوانیم…

بـه طور خاص، ما فصل‌هایی را در مورد یادگیری حرکتی و یکپارچگی حسی-حرکتی اضافه کردیم و بخش‌های مربوط به نقش رسانه‌های حسی مختلف در کنترل حرکتـی، در مـورد ادراک حرکتـی و تعاملات ادراک-عمل را به طور قابل‌توجهی گسـترش دادیم.

ما همچنین از این فرصت اسـتفاده کردیم و سـوالات یک دقیقه‌ای و مسـائل خودآزمایی را اضافه کردیم که بسـیار مفید هسـتند (براساس بازخورد دانشجویان).

ما به طور صریح به بسـیاری از مسـائل بحث‌برانگیز در زمینه کنترل و هماهنگی حرکتی می‌پردازیم. در اصل، کتاب درسـی تا حدودی فقط حقایق ثابت شـده را به غیرمناقشه‌برانگیزترین شیوه به صورت شیرین ارائه می‌کرد.

تعدادی از فصل‌ها در ویرایش سـوم  مسـتقیما به نظریه‌های کنونی کنترل و هماهنگی حرکتی می‌پردازند و نظرات مختلفی را در مورد مسائل اساسی ارائه می‌دهند.

بازخورد بسـیار مفید (و غالبا تند) دانشـجویانی که دو دوره فوق‌الذکر را در دانشـگاه پنسـلویا گذرانده‌اند و همکارانی که وقت خود را صرف کرده‌اند تا به ما بگویند چگونه کتاب درسـی را می‌توان بهبود بخشـید، به تهیه این نسـخه کمک زیادی کرد.

ما به ویژه از ولادیمیر زاتسیورسـکی به خاطر نظرات مفید بیشـماری در 30 سـال گذشته، از رابرت سینبورگ برای بحث‌های مثمرثمر در مورد نحوه آموزش کنترل حرکتی و نوروفیزیولوژی، و از کارل نیوول برای تشویق به توسعه این دو دوره در دانشگاه پنسلویا سپاسگزاریم.